X
تبلیغات
رایتل

شب

دوشنبه 3 مهر‌ماه سال 1385 ساعت 12:36 ق.ظ

                               شب است

                  اینک تمام چشمه سارهای پریشان

                 بلندتر سخن میگویند

                 وجان من نیز یک چشمه سار جوشان است

                               شب است

                تنها اکنون تمامی نغمه های عاشقان

                بیدار می شوند

                وجان من نیز یک نغمه عاشق است

                چیزی خاموش ناشده

                خاموش ناشدنی در درون من است

                 که میخواهد به زبان بیاید

                 اشتیاقی برای عشق در درون من است

                  که خود به زبان عشق سخن میگوید

                           شب است

                  کلام عشق جاری میشود

                   نور می شود

                   اه    

                             که چه شب بودم........

نظرات (3)
دوشنبه 3 مهر‌ماه سال 1385 ساعت 01:55 ق.ظ
ای دوست !
چشمهای من چراغ می خواهد
کهکشان دلم تاریک است
پرنده های خاطره مضطربند
آیا بهاری خواهد بود ؟
ستاره ها
برای زندگی کم اند
خورشیدی باید ....
روزی در من طلوع کردی
بی آنکه گفته باشی ، غروب
من هر شب
نگاهم را با گریه خیس می کنم
و هرصبح
اضطرابم را از لای پتو بیرون می کشم
زنبورهایی که عسل می دهند
نیش هم می زنند
این رسم همیشگی گلهای خوب است
که تا می خواهی بوشان کنی
خاری در دستت فرو می کنند
تو خوب بودی
و من دلم می خواست
بویت کنم
حالا جراحت دستانم را
توی جیبم پنهان می کنم
اضطرابم را به پاهایم تکیه می دهم
نفسم را عمیق می کنم
توی آسفالتهای سیاه
سپیدی رد عبور تو را جستجو می کنم ....
شیشه آرزوهایم را که
گاهی به درخت سیب می آویختم
پرشده است
از ماهی های قرمز مرده
مگرماهی ها چند سال عمر می کنند
که بخواهند
این همه بهار را بی تو تحویل کنند ....
می گویند قسمت نبود
می گویم تو نخواستی
یعنی زمین آنقدر کوچک بود
که برای دو همتا جا نداشت ؟ ....
حالا همه گناهها به گردن من است
حتی مردن ماهی ها
حتی رفتن تو
درخت خشکیده ی سیب
سیب نمی دهد
هیزم که می دهد
آتش می گیرم
تمام حرفهای نگفته ام را
که توی سطرهای دفتر خاطره ام
جا خوش کرده اند ، می سوزانم
تا کی سکوت؟
آتشفشان خاموش هم که باشی
یک روز سر باز می کنی
پیکره خودت را هم می گدازی
جاری می شوی
می سوزی ، می سوزانی .....
سکوت می کنم
ترجیح می دهم
گناه مرگ ماهی ها
در پرونده من درج شود
اما نگویند دوستت نداشتم
نفهمیدمت ....
همیشه بزرگ فکر می کردم
همیشه بزرگ می دیدم
فکر می کردم
تنها کسی که
تنهایی ام را می فهمد
همتای من است، تویی
دلم که شکست
کلافه که شدم
تازه فهمیدم :
بهار هم می تواند
چیز بدی باشد
وقتی که نهال کوچک سیب را
که زمستان کاشته ای
غریبه ای لگد مال کند
کسی اگر می خواست
تو را مال خودش کند
بروی چشم
میرفتم و می گذشتم
اما هر سلامی را جوابی و
هررفتنی را بدرودی است
من چشم انتظار همان لحظه ام
سلامت را بخاطر دارم
بدرودت را نه
یعنی می خواهی بگویی :
هنوز هم ... ؟ ....
هنوز هم می شود
لب تکان نداد
اما حرف زد
هنوز هم می شود
دوباره شروع کرد
تو ، زندگی را
من ، تنهایی را !
نه ، نترس
من خودکشی نمی کنم
من عاقل ترم از آنم که
دوباره عاشق شوم
تو برای همیشه عاشق بودن،
کافی هستی
حتی اگر مال من نباشی
رفتن که گناه نیست
دروغ اما آری
و من جز خوبی، هیچ ندیده ام
اگرچه هنوز هم دستان زخمی ام را
در جیب هایم پنهان می کنم ......
سیب ،می کارم
گل، می کارم
و دوباره
سر اولین سطر نامه بعدی ام
می نویسم : سلام
باز هم منتظر می مانم
تا جوابم را بدهی
حتی اگر
گناه مردن ماهی های قرمز سال بعد را هم
در پرونده من درج کنند .....
شاید همین فردا خودم را بگدازم
دارم آتشفشانی می شوم
که ممکن است
همین چند لحظه دیگر طغیان کند
جوابم را بده
سلام !
ممنون از حضورت در پارتنون...
دوشنبه 3 مهر‌ماه سال 1385 ساعت 05:24 ب.ظ
از خداوند هزاران بار خواستم که عاشق نشوم ولی هر بار که چنین دعایی کردم به آتشش سوختم پس این بار شما برایم دعا کنید
چهارشنبه 5 مهر‌ماه سال 1385 ساعت 12:57 ب.ظ
سلام
ممنون از حضور شما...این عکسای ناز و از کجا می یارید همشون زیبا و دلنشین هستن
شاید شما راست بگید و من زیاد متوقع هستم زودتر داستان تموم بشه...ولی به هر حال امیدوارم تو کارتون موفق باشید ...راستی داستان ها رو خودتون می نویسید؟
این جوابش خیلی برام مهمه چون می خوام بقیه سوالات و هم ازتون بپرسم...البته نه در مورد داستان نویسی در یه موردای دیگه که بعد از جوابتون خواهم پرسید...
این وبلاگ شما هم زیباست مثل اونیکی که من می خونمش در ضمن هر چه قدر هم داستان طولانی باشه من اون و می خونمش
موفق باشید...
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد