نفسی در من زندانی بود

              می بایست پر می گرفتم

              تا دیار روشنان

              درون عمق شادی چشمان

               مهربانی آغوش مهربانان

               انبوهی سبز درختان

              تا هوائی تازه

              آنجا  که

              گستره مهتاب زندگیست

              در چهره پیر وجوان

              وخورشید 

              آزادی

               هنوز در سفرم.........