اوار

چهارشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 01:14 ق.ظ

                      کلید رادر در می چرخانم

                     خانه خالی بر می آشوبد

                     و آستانه پنجره تا چار چوب قاب عکس

                     در سکوت

                    یاد‌ آور دورانیست که دیگر نیست

                    با نگاه مشتاق کودکانه ام

                   که دیگر کودک نیستند

                   نگاه میکنم

                   به خاطرات بدون تکرار

                   نمیدانم

                  کنون کیستم

                 بزرگ مانده در کودکی

                  یا

                  کودک بدون بالندگی ........      

 

نظرات (12)
چهارشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 07:52 ق.ظ
زمین چه زود خسته مان می کند

بیایید هر روز حداقل ۱۷ دقیقه

با خدا در ملکوت قدم بزنیم....

چهارشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 09:03 ق.ظ
زیباست..راز کودک ماندن همیشگی...راز هرگز بزرگ نشدن را شازده کوچولو ها بهتر می دانند...با چشم های آبی ...و قزل آلاهای خوشمزه...
چهارشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 11:50 ب.ظ
عالی
عالی
عالی
کودکی عالمی دارد مخصوص به خود که ایکاش همیشه با ما میماند.
چهارشنبه 16 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 11:52 ب.ظ
همان بزرگی مانده در کودکی
پنج‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 02:00 ق.ظ
د ل ت ن گ ت م ح د ی ث ...
پنج‌شنبه 17 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 07:25 ب.ظ
سلام جالب بود
جمعه 18 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 12:46 ق.ظ
بهار در راهست
نگاهت را به بهار بدوز
به بازی رنگهای آن

خاطرات راباید جارو کرد.
جمعه 18 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 12:49 ق.ظ
کی میخوای برگهای شناوردر بادرادامه بدی؟
منتظر هستم.
شنبه 19 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 12:39 ق.ظ
همه ادمها در واقع ممکنه مانده در کودکی باشن.
خدا کنه کودکیمون خوب بوده باشه
موفق باشی.
یکشنبه 20 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 12:16 ق.ظ
چقدر......
بود .غمگین شدم.
دوشنبه 21 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 09:45 ب.ظ
سلام
کی نوشته هات پر از شادی میشه دوست من؟
سه‌شنبه 22 اسفند‌ماه سال 1385 ساعت 12:15 ب.ظ
پالی سردمه تنهام نزار
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)

نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد